بسم الله الرحمن الرحيم

دوستهاي خوبم سلام

ميخواهم در اينجا ادامه دو پست قبل كه راجع به "اهميت تزكيه نفس" است را برايتان بگويم .

خوب در پست قبل تا اينجا قبول كرديم كه بايد براي سعادتمند شدن توشه برداريم .

بياييد براي رسيدن به خوشبختي و سعادت حقيقي به آن كسي نگاه كنيم كه ما را آفريده و بوجود آورده .

شما وقتي يك وسيله اي را اختراع ميكنيد خودتان بهتر از هر كسي ميدانيد براي اينكه آن وسيله درست كار كند و به نتيجه برسد چطور بايد ازش استفاده كرد . اما اگر من مثلا از شما كه مخترع آن وسيله هستيد نپرسيدم ! "خودم "رفتم آنقدر آن را به زمين زدم ، كه اصلا خرابش كردم ، از بين بردمش، يا از كسي كه به آن علم نداشت پرسيدم ، هيچوقت نميتوانم آن استفاده درستی که شما بخاطرش آن وسیله را اختراع کردی بکنم .

منظورم را متوجه ميشويد؟ ميخواهم بگويم ما كه مخلوق خدا هستيم ، آن هم خداي مهربان ، بخشنده ، خدايي كه ميگويد عزيزم من تو را بوجود آوردم و دوستت دارم ، هر چه كه بخواهي و ميدانستم دوست داري قبل از آنكه تو بگويي برايت خلق كردم ، اين همه گلها ، مناظر طبيعت زيبا ، موجودات گوناگون ، هر چه كه براي استفاده از لذتهاي اين دنيا لازم داشتي ، بدون اينكه محتاج به تشكر تو باشم ، همه را در اختيارت گذاشتم ،

پس چرا از خودم نميخواهي كه تو را به سعادت برسانم ؟ عزيزانم گوش جانتان را باز كنيد خداي عظيم به شما بله !به شما خواننده محترم و براي شخص شما همين الان مي فرمايد :  بنده من قسم به خورشيد و قسم به نور خورشيد ، قسم به ماه وقتي كه پشت خورشيد ميرود ، قسم به روز وقتي كه آن را روشن ميگرداند ، قسم به شب وقتي كه پرده به آن مياندازد ، قسم به آسمان و قسم به كسي كه آسمان را بنا كرده و قسم به زمين و كسي كه آن را پهن كرده و قسم به روح و قسم به كسي كه آن را مساوي درست كرده ، پس بديها و پرهيزگاريش را به او الهام فرموده ، كه قطعاً كسي كه روح و نفسش را تزكيه كند ، رستگار است . و كسي كه آلوده اش كند زيانكار است .( سوره مباركه شمس )

خدا ميداند انسان اگر این آیات را با توجه بخواند و متوجه حقيقتش باشد ،بندش به لرزه میافتد ،از قاطعيت خداي متعال و اينكه با تمام عظمتش به آنچه كه ما از آنها با عظمتتر در عالم مُلك نداريم ، يازده قسم ميخورد كه خوشبختي تو ( با كلمه انحصار كه يعني همين است و جز اين نيست ) كه خوشبختي تو ،سعادت تو در تزكيه نفس است .