تا به حال شده از كسي يا جائي بشنويد بگويند يا براي
خودتان سوال شده باشد كه :
چطور مي شود امام زمان ( عليه السلام ) با يك بدن طبيعي هزار و صد وهفتاد سال است
دراين دنيا زندگي مي كند ؟
شما چه جوابي به خودتان و يا آن فرد داديد ؟
دشمنان اسلام اين را به عنوان خرافات به دين ما نسبت مي دهند .و مسلمانهايي هم كه اعتقادات سستي دارند و اطلاع كافي از حقيقت ندارند
شك مي كنندكه چطور يك همچين چيزي ممكن مي شود؟؟
معتقد به وجودش هستند را بهتر بشناسيم .
و با اين معرفت به دشمن اجازه ندهيم به اعتقادات ما
شك و شبهه اي وارد كند
و فاطمه زهرا(سلام الله عليها) و ائمه اطهار (عليهم السلام) را خلق فرمود ،در دو
چيز آن ها را با هم مساوي قرار داد .
‹ يكي علم و ديگري عصمت ›
چون اگر اين اشتراك نبود ائمه اطهار نمي توانستند آنچه كه خدا از علوم اولين
و آخرين در قلب پيغمبر قرارداده براي مردم بگويند و جانشين پيغمبر بشوند .
علم امام بر همه چيز احاطه دارد . در قرآن خداي تعالي مي فرمايد :
" و قل اعملوافسيري الله عملكم و رسوله و المومنون " يعني اي پيغمبر
به مردم بگو هر كار مي خواهيد انجام بدهيد اما خدا و رسولش و
مومنين (كه ائمه اطهار هستند) عمل شما را مي بينند .
در روايات هم در اين ارتباط هست همانطور كه وقتي انسان به نگين
انگشترش نگاه مي كندفقط يكي دو جاي آن را نمي ببيند
و بلكه همه جاي آن را با هم مي بيند ،
علم امام هم همينطور بر همه چيز احاطه دارد .
اين علم همان علم قرآن است كه آصف بن برخيا بعضي از آن علم را داشت و توانست تخت بلقيس را با يك چشم برهم زدن از 6 ماه راه
حاضر كند و به سليمان تحويل بدهد .
يعني امام معصوم مي داند از هواي كجا استفاده كند كه برايش ضرر نداشته باشد و همينطور موارد ديگر .
گفتيم عصمت هم دارند . اما چه جور عصمتي ؟
اينكه فقط گناه نكنند ؟
يا كار مكروه انجام ندهند ؟
اينها هست اما يك مرحله بالاتر هم هست كه آن عصمت از جهل است .
مي پرسي يعني چي ؟؟
يعني چون از حقيقت همه چيز اطلاع دارند ترك اولي هم نمي كنند .
مثلافرض كنيد جلوي شما دو جور غذا گذاشتند .
اولي پر فايده استاما طعم شايد خيلي خوشمزه اي نداشته باشد .
دومي خوشمزه است اما ضرر دارد .
امام چون علم دارد و معصوم از جهل است يعني " و كل شيء احصيناه في امام مبين "علم هر چيزي را در امام مبين قرار داديم " است و بايد آن چه كه مفيدتر است را استفاده كند ، آن غذاي اولي را انتخاب مي كند .همينطور براي هوايي كه در آن نفس مي كشند يا آبي كه مي خورند .
اگر اين دو مساله را به تو هم مي دادند عمرت طولاني ميشد .
اگر شما علاج مريضي كه داري را مي دانستي يا آن كاري كه باعث
مريض شدنت مي شد را انجام نمي دادي و از خودت برطرف ميكردي
آيا هيچ وقت مي مردي ؟؟؟؟؟؟
يا مردن ؟
براي همين است كه ائمه اطهار فرموده اند هيچكدام از ما نبوديم
مگر آنكه يا مسوممان كردند يا كشتند .
اگر اينها نبود آنها هم از دنيا نمي رفتند .